Verslag bezoek Bollenvelden en Wouda gemaal.

1 Share45

Verslag bezoek Bollenvelden en Wouda gemaal.

Naar de bollenvelden in de Noordoostpolder en het Wouda-gemaal. Om kwart voor negen stapten de laatste reizigers in bij de Noorderbrink en gingen we op pad. Het beloofde een ...


Naar de bollenvelden
in de Noordoostpolder en het Wouda-gemaal.

Om kwart voor negen stapten de laatste reizigers in bij de Noorderbrink en gingen we op pad. Het beloofde een lange rit te worden, maar daar scheen niemand bezwaar tegen te hebben. Met een lekker zonnetje erbij kon onze dag nu al niet meer stuk. We verheugden ons op de bollenvelden in de Noordoostpolder, benieuwd of dat net zo mooi zou zijn als in Noord-Holland. Nou, we werden niet teleurgesteld hoor, het was prachtig. Met een kleine omweg wegens werkzaamheden bereikten we Creil, waar de koffie al stond te wachten. Met de keuze tussen appeltaart of kwarktaart was ieder tevreden. Na de koffie snel de bus weer in voor een rondreis met gids door de polder.
Onze vrolijke gids Jos had voor vandaag een stagiair, Willem, die graag eens wilde horen hoe dat allemaal ging, dat gidsen. Het ging heel goed! Zelfs kleine dingen werden door Jos aangewezen en er werd over verteld. Bijvoorbeeld zagen we langs de weg soms een paal met daarop een scheepje of een vliegtuigje. Dit zijn bodemvondsten van de drooglegging en geven aan waar een scheepswrak of een vliegtuigwrak werd gevonden. De grote weg in Creil heet dan ook de Wrakkenweg. Ook vertelde Jos, dat de Noordoostpolder kort de NOP wordt genoemd, en dat dit in de oorlog ook wel het Onderduikersparadijs betekende. We kregen veel te horen over de veredeling van tulpen en er werd zelfs een bamboekwekerij aangewezen. Leuk detail: de Rotterdamse Hoek heet zo, omdat de dijk er verstevigd is met puin dat uit het gebombardeerde Rotterdam werd gehaald. Over het algemeen zijn de dorpen in de Noordoostpolder niet erg groot, de meesten hebben zo’n 2.000 inwoners. Hij gaf aan, dat er naast de gidstochten ook helikoptervluchten over de bollenvelden worden georganiseerd.
Met dank aan Jos en Willem waren we weer terug op ons beginpunt en togen wij aan de lunch, die ook niet tegenviel. Lekkere soep, natuurlijk een broodje met een kroket en een heerlijk buffet met allerlei soorten brood en beleg.
Van rustig uitbuiken was geen sprake, want om twee uur zaten we alweer in de bus, op weg naar het Wouda-gemaal. Dat was nog een flink eind rijden, bijna helemaal naar Lemmer in Friesland. Bij aankomst werden we ontvangen met een korte film, die liet zien hoe het gemaal zo’n beetje werkt. Daarna kregen we een uitgebreide rondleiding met allerlei technische wetenswaardigheden, die de één wellicht wat beter kon begrijpen dan de ander. Na de rondleiding in het gebouw werden we ook buitenom over de sluizen en inlaten rondgeleid. Dankzij de zon was het aangenaam verpozen en kon de wind ons niet echt deren.
Om half vijf vertrokken we weer uit Lemmer en om half zeven werd de eerste stop bij Noorderbrink gemaakt. We waren weer veilig thuis met dank aan onze opgewekte en deskundige chauffeur Rob.

Foto reportage:

wetransfer-02f880